Begin mei mocht ik 2 gezellige dames ontvangen,
zijnde moeder in spé en oma in spé.
Een vlekkeloos wit fotoalbum
werd zorgvuldig uit zijn hoes verwijderd
en meteen mocht ik mee genieten
van de fotoreportage uit een lang vervlogen tijdperk.
Een klein woordje uitleg maakte al gauw duidelijk
dat we terug gekatapulteerd werden naar 1990.
Dit was het jaar dat Mandela vrijgelaten werd,
Sega, de multi - spelcomputer uitkwam
en MC Hammer luidkeels zong dat je nergens mocht aankomen.
De foto's in het album
illustreerden het doopfeest van mama in spé
en spijtig genoeg was deze doopjurk onvindbaar geworden.
De vraag werd gesteld of arsa baby een nieuwe doopjurk kon maken,
wel gelijkaardig aan diegene waar mammie in gedoopt werd
maar niet echt een exacte kopie.
Wel een jurk met de feel van vroeger maar de touch van 2018.
Een gedroomde opdracht ......
Stofjes werden betast en gekozen,
ruches en lint werd bovengehaald
en uiteindelijk hadden we samen een zeer valabele jurk ontworpen.
Begin juli werd zoontje Raphael gezond en wel op de wereld gezet.
Kort daarna kwamen de dames, nu met drietjes,
een kijkje nemen naar de doopjurk voor hun oogappel.
Het kleed en het doopmutsje stonden in de pas
zodat hier en daar een detail aangepast kon worden.
Eind augustus was alles klaar en
was het mij een waar genoegen om persoonlijk
het nieuwe familie - erfstuk
af te geven bij kleine Raphael.
Hij lag te chillen op zijn dekentje,
Hij lag te chillen op zijn dekentje,
beentjes hoog in de lucht,
bellen blazen en
hij lachte ... dat het goed was ...
